paź 22, 2018 | Działalność gospodarcza, Kancelaria Trojan, Niemieckie prawo transportowe, Procedura, Przewóz transgraniczny, Transport międzynarodowy, Transport zwierząt
AUTOR: Milosz Trojan
Rechtsanwalt (adwokat niemiecki)
[email protected]
www.kanzlei-trojan.de/pl
Ogólny zarys niemieckich regulacji dot. transportu zwierząt
Podstawą prawną regulującą warunki jakie muszą być spełnione w przypadku transportu zwierząt, nie tylko w Niemczech, lecz także w innych krajach Unii Europejskiej, jest Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z 22 grudnia 2004 roku w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań. Powyższe rozporządzenie zostało wdrożone do prawa niemieckiego rozporządzeniem w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu (niem. Verordnung zum Schutz von Tieren beim Transport und zur Durchführung der Verordnung (EG) Nr. 1/2005 des Rates), zwanym w skrócie Tierschutztransportverordnung – TierSchTrV lub Tiertransportverordnung i obowiązuje od stycznia 2007 roku we wszystkich państwach członkowskich
Rozporządzenie to ma zastosowanie w kwestii transportu zwierząt, który jest związany z działalnością gospodarczą. Transport związany z działalnością gospodarczą nie ogranicza się do przypadków, w których następuje bezpośrednia wymiana pieniędzy, dóbr lub usług. Do tego rodzaju transportu zalicza się w szczególności przypadki, w których bezpośrednio lub pośrednio osiąga się zysk bądź dąży się do jego osiągnięcia.
Celem unijnego rozporządzenia jest zaoszczędzenie zwierzętom niepotrzebnego cierpienia, a także uwzględnienie ich potrzeb podczas transportu.
Osoby odpowiedzialne za transport zwierząt
Zgodnie z rozporządzeniem unijnym odpowiedzialność za dobrostan zwierząt ponoszą wszystkie osoby, które uczestniczą w ich transporcie. Osoby te muszą przestrzegać przepisów podczas tego procesu i posiadać stosowane przeszkolenie. W szczególności kierowcy i opiekunowie mają obowiązek posiadania dokumentów potwierdzających ich kwalifikacje.
Uprawnienia do przewozu
W przypadku transportu zwierząt na odległość przekraczającą 65 km wymagane jest, aby przedsiębiorstwo transportowe posiadało zezwolenie wydane przez właściwe władze państwa członkowskiego, w którym firma ta ma siedzibę. Warunkiem otrzymania takiego zezwolenia jest między innymi wykazanie przez wnioskodawcę, że dysponuje wystarczającą liczbą właściwego personelu, wyposażenia i procedur operacyjnych.
W przypadku transportu trwającego dłużej niż 8 godzin, wnioskodawca musi przedstawić dokumenty takie jak licencja dla kierowcy i osób obsługujących, świadectwo zatwierdzenia dla środka transportu, szczegóły dotyczące procedur, na podstawie których możliwe jest śledzenie i rejestrowanie pojazdów drogowych, plan kryzysowy w nagłych przypadkach, a także dowód, że dysponuje stosownym systemem nawigacji.
Zezwolenia są ważne przez 5 lat. Wydawane są w jednakowym formacie dla całej Unii Europejskiej i rejestrowane w elektronicznej bazie danych, do której mają dostęp władze wszystkich państw członkowskich.
Wymogi techniczne podczas transportu żywych zwierząt
Przewóz zwierząt może trwać maksymalnie 8 godzin, jednakże istnieje możliwość jego wydłużenia pod określonymi warunkami, takimi jak: transport specjalnym pojazdem czy też poprzez odpowiednio zaplanowane przerwy. Przepisy, które regulują transport zwierząt trwający ponad 8 godzin, odnoszą się nie tylko do pojazdów, lecz także do zwierząt. Rozporządzenie unijne przewiduje ulepszone wyposażenie pojazdów służących do transportu, między innymi w system regulujący temperaturę, stały dostęp do pojenia czy system wentylacyjny.
Rodzaj transportowanych zwierząt odgrywa istotną rolę zarówno z perspektywy międzynarodowej, jak i niemieckiej. W zależności od gatunku zwierząt może być przewożona ich określona ilość.
Transport określonych zwierząt jest zabroniony. Taki zakaz znajduje zastosowanie na przykład do bardzo młodych zwierząt. Rozporządzenie zabrania ponadto transportu ciężarnych zwierząt w ostatnim stadium ciąży lub podczas tygodnia po porodzie.
Rozporządzenie unijne przewiduje zróżnicowany czas trwania transportu w zależności od gatunków zwierząt.
Kontrole
W przypadku kontroli właściwe władze sprawdzają ważność zezwoleń, świadectw i dokumentów potwierdzających kwalifikacje, a także wpisy w dzienniku podróży. Urzędowy lekarz weterynarii sprawdza stan zwierząt pod kątem możliwości ich dalszego transportu.
Celem uniknięcia kar, w razie wątpliwości związanych z posiadaniem odpowiednich kwalifikacji czy sposobem, gatunkami i liczbą transportowanych zwierząt, warto skorzystać z porady prawnika specjalizującego się w zakresie transportu zwierząt.
AUTOR: Milosz Trojan
Rechtsanwalt (adwokat niemiecki)
[email protected]
www.kanzlei-trojan.de/pl
Mandat od niemieckiej „drogówki” bądź BAG (niemieckiej ITD), co teraz?
maj 2, 2018 | Działalność gospodarcza, Kancelaria Trojan, Konwencja CMR, Niemieckie prawo transportowe, Procedura, Transport międzynarodowy
(Fot.: benjaminnolte –stock.adobe.com)
AUTOR: Milosz Trojan
Rechtsanwalt (adwokat niemiecki), specjalizuje się w prawie transportu oraz spedycji
[email protected]
www.kanzlei-trojan.de/pl
Nie będzie dla nikogo nowością fakt, że niemiecki rynek transportowy został zawłądnięty, a przynajmniej zdominowany przez firmy transportowe z Europy Środkowo-Wschodniej. Aktualnymi liderami rynku niemieckiego nie są więc już Niemcy, a stali się nimi Polacy, Czesi, Litwini, a ostatnio również Bułgarzy i Rumuni. Fakt ten powoduje, że niemieckie organizacje skupiające lokalne przedsiębiorstwa transportowe starają się wywrzeć możliwie jak największą presję na władze regionalne oraz federalne, w celu ograniczenia tego zjawiska. W efekcie przedsiębiorstwa transportowe z wymienionych wyżej państw Europy Środkowo-Wschodniej spotykają się z coraz częstszymi (uzasadnionymi bądź nie) kontrolami lokalnych komend policji oraz właściwych komórek Federalnego Urzędu ds. Transportu Towarów, BAG (Bundesamt für Güterverkehr).
Niniejszy aktykuł ma na celu przybliżyć to, w jaki sposób powinien zachować się przedsiębiorca oraz kierowca, których spotyka tego typu kontrola (np. w związku z podejrzeniem przekroczenia dozwolonego kabotażu, czasu pracy, maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu, nieprzestrzegania czasów odpoczynku, płacy minimalej „MiLoG“ etc.).
- Etap kontroli na drodze
W większości przypadków po przeprowadzeniu kontroli niemiecka policja znajdując jakiekolwiek uchybienia nakłada kaucję na poczet ewentualnej późniejszej grzywny. Wbrew błędnemu przekonaniu wielu kierowców i przedsiębiorców wystawiany w wyniku kontroli przy drodze dokument oraz pobrana opłata nie stanowią jeszcze mandatu. Opłata, której domaga się niemiecka policja jest jedynie kaucją na poczet mandatu, który zostanie dopiero wystawiony. Opłacając kaucję po otrzymaniu tzw. protokołu kontrolii („Kontrollschein”) kierowca nie składa oświadczenia o przyjęciu madatu, lecz jedynie przekazuje kaucję, która służy zabezpieczeniu ewentualnego mandatu. Niestety dyskusja z policją na tym etapie jest bezowocna i nie przynosi w tym momencie – co do zasady – skutów innych niż zabranie rejestracji, dokumentów rejestracyjnych bądź całego pojazdu do momentu wpłacenia kaucji. Jeśli nie są to przypadki zupełnie nieuzasadnione, to w tym momencie z reguły również interwencja prawnika nie przyniesie oczekiwanych skutków.
- Etap wyjaśnień
Kolejnym etapem są wyjaśnienia, tj. ustosunkowanie się do zarzutów. Po kontroli, niezależnie czy kaucja została wpłacona czy nie (i zatrzymane są dokumenty, pojazd etc.), odpowiedzialny za dany zarzut popełnienia wykroczenia organ ścigania (może to być lokalna policja, BAG bądź urząd celny, Zollamt) zwraca się do przedsięborcy lub/oraz kierowcy listownie o ustosunkowanie się do stawianych mu zarzutów. W tym momencie przedsiębiorca ma możliwość złożenia wyjaśnień i przedstawienia ewentualnie brakującej wcześniej dokumentacji, na co otrzymuje w wiekszości przypadków termin dwutygodniowy. W tym momencie należy koniecznie przedstawić swoją wersję wydarzeń, dosłać dokumenty, o które zostało się poproszonym, ustosunkować się do stawianych zarzutów z punktu widzenia stanu faktycznego.
- Mandat właściwy
Niezależnie od tego, czy dany kierowca i/lub przedsiębiorca złożą w przeciągu 2 tygodni wyjaśnienia w sprawie, dany organ ścigania wyda decyzję dot. finalnego mandatu. Co do zasady przy nieskładaniu wyjaśnień, wysokość mandatu pokryje się z wysokością kaucji bądź będzie wyższa i urząd zaliczy kaucję do kwoty grzywny. Od dostarczenia tej decyzji kierowcy i/lub przedsiębiorcy pozostają dwa tygodnie od chwili doręczenia na odwołanie się. W przypadku nieodwołania się od decyzji, ta się uprawomocni i będzie egzekwowalna. Przy kolejnej kontroli jakiegokolwiek organu ścigania prawomocna już wtedy decyja będzie ujęta w rejestrze grzywn i będzie egzekwowana przez każdy urząd w drodze pomocy prawnej. Może to skutować wezwaniem do zapłaty pod groźbą zatrzymania i/lub spieniężenia pojazdu (o ile należy do przedsiębiorcy).
- Jak się najlepiej zachować?
Na pierwszym etapie z reguły wszelkie próby uniknięcia płatności kaucji są bezskuteczne. Tylko oczywiste bezzasadne zatrzymanie i nałożenie równie bezzasadnie wysokiej kaucji może być tematem do dyskusji. To jednak, czy sprawa wygląda właśnie w ten sposób, z reguły ocenić może tylko niemiecki prawnik oraz przekazać swoją opinię telefonicznie danemu urzędnikowi.
Najwięcej „ugrać” można na etapie wyjaśnień oraz po wystawieniu właściwego mandatu. W niemal każdym wypadku można podać powody, które będą musiały zostać uznane jako łagodzące bądź niwelujące nałożoną grzywnę. Jakie powody należy podać, zależy od poszczególnego przypadku aczkolwiek sam fakt chęci złożenia wyjaśnień oraz sprzeciwu dot. części faktycznej już sam w sobie prowadzi w wielu przypadkach do umniejszenia kary (niezależnie jakiej jest natury, np. przy przekroczeniu dozwolonego kabotażu, czasu pracy, maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu, nieprzestrzeganiu czasów odpoczynku, płacy minimalej „MiLoG“ etc.).
Milosz Trojan, Rechtsanwalt (adwokat niemiecki), specjalizuje się w prawie transportu oraz spedycji
[email protected]
www.kanzlei-trojan.de/pl