Kabotaż w Niemczech

mar 14, 2017 | Przewóz transgraniczny, Transport międzynarodowy

(Fot.: pexels.com)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21.10.2009 r. określa zasady wykonywania przewozów kabotażowych. Wykonując przewozy kabotażowe po Niemczech polscy przewoźnicy muszą dostosować się do wymogów określonych w Rozporządzeniu.

Co to jest kabotaż?

Pojęcie przewozu kabotażowego zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 6 przytoczonego Rozporządzenia. Przez przewóz kabotażowy należy „rozumieć krajowy zarobkowy przewóz wykonywany tymczasowo w przyjmującym państwie członkowskim zgodnie z Rozporządzeniem”. Dalej przewozy kabotażowe stanowią „świadczenie usług przez przewoźników w państwie członkowskim, w którym nie mają siedziby, i nie powinny być zabronione, jeżeli nie są wykonywane w sposób oznaczający prowadzenie stałej i ciągłej działalności w tym państwie członkowskim”. Ponadto we wstępie do omawianego Rozporządzenia zawarta została informacja, że „przewoźnicy, którzy posiadają licencje wspólnotowe przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, oraz przewoźnicy upoważnieni do wykonywania niektórych kategorii międzynarodowych drogowych przewozów rzeczy powinni zostać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem uprawnieni do wykonywania krajowych przewozów na terytorium danego państwa członkowskiego tymczasowo, bez konieczności posiadania w tym państwie siedzibt statutowej lub oddziału”.

Rozporządzenie WE nr 1072/2009 wprowadziło kilka kluczowych regulacji, jedną z nich jest wymóg określony w art. 8 ust. 1 dotyczący posiadania licencji wspólnotowej. Wymóg posiadania licencji wspólnotowej dotyczy przewoźników wykonujących przewozy pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) przekraczającej 3,5 tony. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki wykonywania przewozów kabotażowych, które dotyczą już wszystkich przewoźników. Art. 8 ust. 2 dopuszcza wykonanie:

  • 3 przewozów w ciągu 7 dni liczonych od daty rozładunku towaru wywiezionego do kraju na liście CMR do ostatniego rozładunku towaru przewożonego w ramach przewozu kabotażowego
  • 1 przewozu w ciągu 3 dni liczonych od daty wjazdu do kraju bez ładunku do rozładunku towaru przewożonego w ramach przewozu kabotażowego.

Rozporządzenie (WE) nr 1072/2009 z dnia 21.10.2009 r. wprowadziło ważną regulację. Art. 9 ust. 1 mówi że „o ile przepisy wspólnotowe nie stanowią inaczej wykonywanie przewozów kabotażowych podlega przepisom ustawowym, wykonawczym i administracyjnym przyjmującego państwa członkowskiego w następujących kwestiach:

  • zasad dotyczących umowy przejazdu,
  • masy i wymiarów pojazdów drogowych,
  • wymogów związanych z przewozem określonych kategorii rzeczy, w szczególności rzeczy niebezpiecznych, szybko psujących się artykułów żywnościowych oraz żywych zwierząt,
  • czasu prowadzenia pojazdu i okresów odpoczynku kierowcy,
  • podatku od wartości dodatniej (VAT) od usług transportowych”.

Wykonując przewozy kabotażowe na terenie Niemiec należy  wiedzieć, że przewozy po tym kraju, w zakresie nie objętym rozporządzeniową regulacją podlegają prawu niemieckiemu. Aby bezpiecznie wykonywać przewozy po Niemczech należy zatem znać wymogi prawa niemieckiego. Od tego bowiem zależą prawa i obowiązki przewoźnika, jego odpowiedzialność oraz to, w jakim zakresie powinien tę odpowiedzialność ubezpieczyć. Podstawowymi regulacjami prawnymi w tym zakresie w Niemczech są: kodeks handlowy (Handelsgesetzbuch – HGB) oraz ustawa o towarowym transporcie drogowym (Güterkraftverkehrsgesetz – GüKG).

Dokumenty niezbędne które kierowca zawsze musi mieć przy sobie aby udokumentować że nastąpił przewóz międzynarodowy oraz że spełnione są warunki dla kabotażu to:

  • list CMR z pierwszego przewozu, który stanowił przewóz międzynarodowy na teren drugiego kraju UE,
  • list przewozowy dla każdego transportu kabotażowego, z którego wynikają dane i podpis nadawcy, przewoźnika, odbiorcy, adres dostawy, opis ładunku, waga lub inne określenia ilości ładunku. List przewozowy musi zawierać numery rejestracyjne pojazdu.

Dokumenty mogą mieć formę elektroniczną, ale informacje muszą być dostępne na miejscu w razie kontroli przez organy kontrolujące ruch drogowy bądź transport drogowy.

Ustawa Güterkraftverkehrsgesetz § 7a określa jakie wymogi musi spełnić przewoźnik wykonujący przewóz kabotażowy w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Zgodnie z przepisami suma gwarancyjna nie może być niższa niż  600.000 Euro na jedno i 12000.000 Euro na wszystkie zdarzenia w okresie ubezpieczenia.

Przepisy unijne nie rozstrzygają kwestii kar za wykroczenia. Przepisy dot. wykroczeń i kar są przedmiotem przepisów krajowych. Dla przykładu w Niemczech kary nakładane są zarówno na przewoźnika (przedsiębiorcę) jak i na kierowcę osobiście. Grzywny nakładane są zarówno za nieprzestrzeganie ograniczeń w transporcie kabotażowym jak i za brakujące dokumenty, o których mowa powyżej. Kwoty sięgają do 2.000 EUR za każde przewinienie dla przedsiębiorcy i do 100 EUR dla kierowcy.

Rechtsanwaltskanzlei Trojan
http://www.kanzlei-trojan.de/pl

Umowa spedycji na gruncie prawa niemieckiego

mar 10, 2017 | Umowa spedycji w prawie niemieckim

(Fot.: pexels.com)

Umowa spedycji jest transakcją handlową, na mocy której spedytor w prawie niemieckim zleca przesłanie określonego towaru za odpowiednim wynagrodzeniem. Umowa ta wiąże się ściśle z prawem transportowymi jest uregulowana w przepisach niemieckiej ustawy Handelsgesetzbuch (HGB), czyli niem. kodeksie handlowym, który reguluje między innymi takie elementy umowy, jak określenie zadań, odpowiedzialność, czy odpłatność. Wyekspediowanie obejmuje organizację transportu, ale może dotyczyć również innych usług. Przepisy kodeksu spółek handlowych dotyczą tylko okoliczności, kiedy wykonywanie tego rodzaju usług mieści się w zakresie wykonywanej przez spedytora zarejestrowanej działalności gospodarczej. Ustawa określa trzy stadia obowiązków spedytora. Są to:
• faza planowania, określenie środków oraz dróg transportu;
• faza realizacji wybór wykonawców, zawarcie umów, udzielanie informacji i wskazówek;
• faza zabezpieczenia, w której określić można sposób regulowania i sposób naprawienia szkody.

Spedytor świadczy usługi w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej. W tym kontekście spedytor nie jest przewoźnikiem ani też nie wykonuje swojej usługi w ramach umowy o pracę. Wynika to z § 453 I HGB, zgodnie z którym usługi spedycyjne mogą być świadczone na podstawie uprzednio zawartej umowy jedynie przez jednostki organizacyjne prowadzące zarejestrowaną działalność gospodarczą, które wykonują je na własne rachunki i na własne ryzyko. W tym rozumieniu poprzez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się zarządzać przesyłką towarów a nadawca do zapłaty wcześniej ustalonego wynagrodzenia. Spedytor odpowiada za zorganizowanie transportu, w odróżnieniu od przewoźnika, na którym ciąży odpowiedzialność za przewiezienie towaru.

W świetle wcześniejszych oraz nadal obowiązujących przepisów HGB w szczególnych przypadkach usługobiorca ma możliwość wykonywania usługi spedycyjnej polegającej na:
• samodzielnym wykonywaniu umowy przewozu, w tym wypadku zleceniobiorca jest jednocześnie przewoźnikiem, którego określa się mianem samodzielnego przedstawiciela; mówi o tym § 458 HGB;
• wykonaniu usługi transportowej przez podwykonawcę w jego imieniu, jego własnymi środkami transportui i to niezależnie od tego czy usługodawca wniósł stosowaną opłatę; w § 459 HGB usługa ta określona została jako stała umowa spedycji o niezmiennej stawce;
• wspólne wysłanie przesyłek przez więcej niż jednego nadawcę na podstawie jednego rachunku wystawionego dla ładunku składającego się z kilku przesyłek nadanych do przewozu na podstawie jednej umowy przewozu. Tego rodzaju umowy noszą nazwę umów spedycji multiładunkowej, § 460 HGB.

Do obowiązków spedytora należy wykonanie bądź zabezpieczenie wykonania pozostałych lub wcześniej uzgodnionych czynności wynikających z zawartej umowy spedycji, takich jak ubezpieczenie towaru i właściwe jego opakowanie. Spedytor ubezpiecza towar w wybranym przez siebie towarzystwie ubezpieczeniowym, jeżeli otrzyma zlecenie od zleceniodawcy przez przekazanie towaru. Spedytor decyduje według własnego uznania o rodzaju i zakresie ubezpieczenia oraz zawiera umowę ubezpieczeniową na standardowo obowiązujących na rynku warunkach, chyba że zleceniodawca wyda spedytorowi inne polecenie podając na piśmie numer zabezpieczenia oraz ryzyka, od których chce ubezpieczyć towar.

Mówiąc o charakterze umowy spedycyjnej w prawie niemieckim trzeba wskazać na praktyczną rolę Ogólnych Niemieckich Warunków Spedycyjnych (ADSp). Ogólne Niemieckie Warunki Spedycyjne obowiązują w przypadku umów transportowych dotyczących wszelkiego rodzaju czynności bez względu na to, czy dotyczą one spedycji, przewozu, składowania, czy innych czynności wchodzących w skład spedycji. Z prawnego punktu widzenia na reguły ADSp składają się ogólne warunki zawierania umów spedycyjnych, przy czym ich treść i zakres obowiązywania w obrocie gospodarczym jest powszechnienie znana. Każdy uprawniony może je stosować, jednak w następujących przypadkach:

• w treści umowy spedycji znajdzie się zapis zezwalający na stosowanie reguł ADSp;
• umowa spedycji będzie obejmowała podmioty uprawnione do stosowania reguł ADSp;
• zakres przedmiotowy wykonywanych usług spedycyjnych będzie uprawniał do stosowania reguł ADSp.

Rechtsanwaltskanzlei Trojan
http://www.kanzlei-trojan.de/pl