paź 22, 2018 | Działalność gospodarcza, Kancelaria Trojan, Niemieckie prawo transportowe, Procedura, Przewóz transgraniczny, Transport międzynarodowy, Transport zwierząt
AUTOR: Milosz Trojan
Rechtsanwalt (adwokat niemiecki)
[email protected]
www.kanzlei-trojan.de/pl
Ogólny zarys niemieckich regulacji dot. transportu zwierząt
Podstawą prawną regulującą warunki jakie muszą być spełnione w przypadku transportu zwierząt, nie tylko w Niemczech, lecz także w innych krajach Unii Europejskiej, jest Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z 22 grudnia 2004 roku w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań. Powyższe rozporządzenie zostało wdrożone do prawa niemieckiego rozporządzeniem w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu (niem. Verordnung zum Schutz von Tieren beim Transport und zur Durchführung der Verordnung (EG) Nr. 1/2005 des Rates), zwanym w skrócie Tierschutztransportverordnung – TierSchTrV lub Tiertransportverordnung i obowiązuje od stycznia 2007 roku we wszystkich państwach członkowskich
Rozporządzenie to ma zastosowanie w kwestii transportu zwierząt, który jest związany z działalnością gospodarczą. Transport związany z działalnością gospodarczą nie ogranicza się do przypadków, w których następuje bezpośrednia wymiana pieniędzy, dóbr lub usług. Do tego rodzaju transportu zalicza się w szczególności przypadki, w których bezpośrednio lub pośrednio osiąga się zysk bądź dąży się do jego osiągnięcia.
Celem unijnego rozporządzenia jest zaoszczędzenie zwierzętom niepotrzebnego cierpienia, a także uwzględnienie ich potrzeb podczas transportu.
Osoby odpowiedzialne za transport zwierząt
Zgodnie z rozporządzeniem unijnym odpowiedzialność za dobrostan zwierząt ponoszą wszystkie osoby, które uczestniczą w ich transporcie. Osoby te muszą przestrzegać przepisów podczas tego procesu i posiadać stosowane przeszkolenie. W szczególności kierowcy i opiekunowie mają obowiązek posiadania dokumentów potwierdzających ich kwalifikacje.
Uprawnienia do przewozu
W przypadku transportu zwierząt na odległość przekraczającą 65 km wymagane jest, aby przedsiębiorstwo transportowe posiadało zezwolenie wydane przez właściwe władze państwa członkowskiego, w którym firma ta ma siedzibę. Warunkiem otrzymania takiego zezwolenia jest między innymi wykazanie przez wnioskodawcę, że dysponuje wystarczającą liczbą właściwego personelu, wyposażenia i procedur operacyjnych.
W przypadku transportu trwającego dłużej niż 8 godzin, wnioskodawca musi przedstawić dokumenty takie jak licencja dla kierowcy i osób obsługujących, świadectwo zatwierdzenia dla środka transportu, szczegóły dotyczące procedur, na podstawie których możliwe jest śledzenie i rejestrowanie pojazdów drogowych, plan kryzysowy w nagłych przypadkach, a także dowód, że dysponuje stosownym systemem nawigacji.
Zezwolenia są ważne przez 5 lat. Wydawane są w jednakowym formacie dla całej Unii Europejskiej i rejestrowane w elektronicznej bazie danych, do której mają dostęp władze wszystkich państw członkowskich.
Wymogi techniczne podczas transportu żywych zwierząt
Przewóz zwierząt może trwać maksymalnie 8 godzin, jednakże istnieje możliwość jego wydłużenia pod określonymi warunkami, takimi jak: transport specjalnym pojazdem czy też poprzez odpowiednio zaplanowane przerwy. Przepisy, które regulują transport zwierząt trwający ponad 8 godzin, odnoszą się nie tylko do pojazdów, lecz także do zwierząt. Rozporządzenie unijne przewiduje ulepszone wyposażenie pojazdów służących do transportu, między innymi w system regulujący temperaturę, stały dostęp do pojenia czy system wentylacyjny.
Rodzaj transportowanych zwierząt odgrywa istotną rolę zarówno z perspektywy międzynarodowej, jak i niemieckiej. W zależności od gatunku zwierząt może być przewożona ich określona ilość.
Transport określonych zwierząt jest zabroniony. Taki zakaz znajduje zastosowanie na przykład do bardzo młodych zwierząt. Rozporządzenie zabrania ponadto transportu ciężarnych zwierząt w ostatnim stadium ciąży lub podczas tygodnia po porodzie.
Rozporządzenie unijne przewiduje zróżnicowany czas trwania transportu w zależności od gatunków zwierząt.
Kontrole
W przypadku kontroli właściwe władze sprawdzają ważność zezwoleń, świadectw i dokumentów potwierdzających kwalifikacje, a także wpisy w dzienniku podróży. Urzędowy lekarz weterynarii sprawdza stan zwierząt pod kątem możliwości ich dalszego transportu.
Celem uniknięcia kar, w razie wątpliwości związanych z posiadaniem odpowiednich kwalifikacji czy sposobem, gatunkami i liczbą transportowanych zwierząt, warto skorzystać z porady prawnika specjalizującego się w zakresie transportu zwierząt.
AUTOR: Milosz Trojan
Rechtsanwalt (adwokat niemiecki)
[email protected]
www.kanzlei-trojan.de/pl
paź 8, 2018 | Kancelaria Trojan, Niemieckie prawo transportowe, Przewóz transgraniczny, Transport międzynarodowy, Umowa spedycji w prawie niemieckim
(Foto von Pixabay von Pexels)
AUTOR: Milosz Trojan
Rechtsanwalt (adwokat niemiecki)
[email protected]
www.kanzlei-trojan.de/pl
Dlaczego warto założyć firmę transportową/spedycyjną w Niemczech?
Najprościej odpowiedzieć jest na pytanie dotyczące założenia przedsiębiorstwa spedycyjnego. Jego założyciel musi spełnić te same wymagania, które dotyczą każdego innego typu prowadzenia działalności w branży usługowej z uwzględnieniem wymogów dotyczących konkretnej formy organizacyjno-prawnej: (m.in. rejestracja w urzędzie skarbowym /Finanzamt/ oraz urzędzie ds. działalności gospodarczych /Gewerbeamt/). Warto zwrócić uwagę na fakt, że nie jest koniecznym uzyskanie licencji transportowej. Bezpośrednim argumentem przemawiającym za działaniem na rynku niemieckim jako spedytor będący niemieckim przedsiębiorcą (argumentem mającym jednocześnie przełożenie na firmy transportowe), jest możliwość wynegocjowania w praktyce wyższych cen frachtu, aniżeli z pozycji podmiotu zagranicznego.
Najistotniejszym argumentem na rzecz założenia firmy transportowej w Niemczech jest niepodleganie ograniczeniom kabotażowym. Zgodnie z aktualnymi raportami organizacji niemieckiej branży TSL, w drugim kwartale 2018 roku zapotrzebowanie na zlecenia transportowe przerosło w znacznym stopniu możliwości lokalnego sektora transportowego (uwzględniając jednocześnie kabotaże wykonywane przez firmy transportowe z innych krajów), w wyniku czego gros zleceń zostało wykonanych ze znacznym opóźnieniem lub co gorsza, nie zostało wykonanych w ogóle. Skutki tego procederu odczuwalne były i wciąż są, nawet dla przeciętnego niemieckiego konsumenta, przykładowo w licznych niemieckich supermarketach znacznie uszczupliła się liczba oferowanych napojów.
Ograniczenia dotyczące kabotażu
Zapotrzebowanie na usługi transportowe mogłoby zostać zaspokojone przez przewoźników z krajów takich jak Polska, Litwa, Czechy lub Rumunia, jednakże przedsiębiorcy z innych krajów, mimo posiadania wspólnotowych licencji transportowych muszą liczyć się z ograniczeniami dotyczącymi kabotażu. Obostrzenia wynikające z Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych stanowią, że przewoźnicy z innego kraju członkowskiego UE mogą wykonać zaledwie trzy przewozy w ciągu siedmiu dni, od momentu wjazdu do danego kraju wraz z ładunkiem. Przyjmując, że przeciętne zlecenie transportowe dotyczy wyłącznie jednej, bądź kilku palet ładunku, dozwolone trzy rozładunki mogą zmusić przewoźnika do rozładowania zaledwie jednej (często nawet i nie całej) naczepy ładunku w trzy różne miejsca, co z kolei skutkować będzie koniecznością powrotu do kraju macierzystego.
Nieprzestrzeganie ograniczeń kabotażowych i jego konsekwencje
Przewoźnikowi za nieprzestrzeganie ograniczeń kabotażowych grozi kara pieniężna wynosząca od 1.250 EUR wzwyż (adresatem kary może być zarówno kierowca, przedsiębiorca jak i zarządca ruchu). Wysokość kary uzależniona jest od liczby wykonanych przewozów kabotażowych, posiadania lub braku wymaganej dokumentacji oraz faktu, czy ewentualne wykroczenie dokonane zostało w sposób umyślny. Firma transportowa posiadając europejską licencję transportową wydaną przez niemiecki organ, nie podlega krajowym ograniczeniom kabotażowym.
Wybór odpowiedniej formy prawnej przedsiębiorstwa
Niezwykle istotnym aspektem rozpoczęcia działalności jest wybór odpowiedniej formy organizacyjno-prawnej. Działalność gospodarczą w Niemczech można prowadzić, podobnie jak w Polsce, zarówno w formie spółki osobowej (np. jako spółka jawna /offene Handelsgesellschaft – oHG/ lub spółka komandytowa /Komanditgesellschaft – KG/ etc.), jednoosobowej działalności gospodarczej /Gewerbetreibender/, bądź w formie spółki kapitałowej (np. sp. z o.o. /Gesellschaft mit beschänkter Haftung – GmbH/ lub tzw. „małej” sp. z o.o. /Unternehmensgesellschaft (haftungsbeschränkt) – UG (haftungsbeschränkt)/).
Podobnie jak w polskim obrocie prawnym, najistotniejszym kryterium wyboru jest ograniczenie odpowiedzialności „właściciela” danej działalności. Decydując się na spółkę osobową jej wspólnik odpowiada wobec wierzycieli całym swoim majątkiem, natomiast w przypadku spółki kapitałowej, odpowiedzialność ograniczona jest do wysokości objętego kapitału zakładowego. Zakładając spółkę GmbH (sp. z o.o. prawa niemieckiego) należy ustalić kapitał zakładowy w wysokości minimum. 25.000 EUR (przy czym w celu zawiązania spółki wystarczy już wpłata połowy zadeklarowanej kwoty, tj. co najmniej 12.500 EUR). Alternatywą może być spółka UG (haftungsbeschränkt), potocznie zwana ,,małą‘‘ spółką GmbH. Spółka UG jest konstruktem będącym odmianą GmbH, z tą znaczącą różnicą, że kapitał zakładowy może wynosić już jedno euro. Spółka zobowiązana jest do przeznaczania 25 % zysków w skali roku na rzecz rezerwy kapitałowej, służącej docelowo podwyższeniu kapitału zakładowego do wysokości co najmniej 25.000 EUR i przekształcenia w klasyczną GmbH. Wykonując działalność w formie UG (haftungsbeschränkt) należy jednak liczyć się z tym, że potencjalni kontrahenci zwrócą uwagę na tą formę prawną i będą ją traktować jako mniej wiarygodną na rynku, bądź co gorsza, nie będą z nią w ogóle współpracować obawiając się ewentualnych problemów finansowych tejże firmy.
Opodatkowanie – co warto wziąć pod uwagę
Przedsiębiorca z Polski powinien mieć również na uwadze, że z racji złożoności kwestii opodatkowania, powinien uprzednio skonsultować skutki podatkowe z niemieckim doradcą podatkowym. Opodatkowanie zysku, dochodów, a także dywidend zależy w dużej mierze od kraju rezydencji podatkowej, wspólników lub osób fizycznych wykonujących samodzielną działalność gospodarczą, a także od mających zastosowanie postanowień polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
AUTOR: Milosz Trojan
Rechtsanwalt (adwokat niemiecki)
[email protected]
www.kanzlei-trojan.de/pl
(Foto von Pixabay von Pexels)
