Umowa składu na gruncie prawa niemieckiego

sty 18, 2018 | Niemieckie prawo transportowe, umowa składu

(Fot.: pexels.com)

 

Czym jest umowa składu?

Umowa składu to kontrakt, który zobowiązuje przedsiębiorcę składowego do przechowania oznaczonych w umowie rzeczy ruchomych za wynagrodzeniem. Składającym, czyli osoba przekazująca towar do przechowania, może być zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna. Przy przyjmowaniu towaru do przechowania, przedsiębiorca zobowiązany jest do wydania składującemu kwitu, potwierdzającego przyjęta liczbę sztuk towaru, rodzaj oraz oznaczenie i sposób pakowania. Na kwicie mogą znaleźć się tez inne, istotne postanowienia umowne. W przypadku, gdy wykonanie umowy składu wymaga od przedsiębiorcy poniesienia nakładów oraz wydatków, może on żądać od składającego ich zwrotu w takim zakresie, w jakim ich poniesienie było niezbędne.

 

Charakter umowy składu

Umowa składu jest umową konsensualną, oznacza to, że nie ma znaczenia, czy przedmioty są faktycznie przechowywane, aby umowa doszła do skutku.  Ponadto umowa składu jest kontraktem o charakterze pieniężnym, na podstawie którego prowadzona jest działalność w zakresie przechowywania przez przedsiębiorcę składowego rzeczy ruchomych lub innych rzeczy nadających się do składowania przekazanych przez składującego

 

Obowiązki stron związane z przechowywanymi przedmiotami

Ładunek, stanowiący przedmiot umowy, musi być przechowywany zgodnie z przepisami, a co za tym idzie – musi być odpowiednio oznakowany przez właściciela magazynu i opakowany tak, żeby uniknąć jego uszkodzenia. Jeśli przechowywane towary można określić jako niebezpieczne, składujący powinien o tym poinformować druga stronę.W przypadku szkód wynikłych z naruszenia przez przedsiębiorcę składowego jego zobowiązań, powinien on zrekompensować ewentualnie poniesione szkody oraz zwrócić wszelkie wydatki. Składujący  zachowuje własność składowanego przedmiotu i staje się właścicielem pośrednim, a przedsiębiorca składowego wchodzi w role właściciela bezpośredniego. Przedsiębiorca składujący uprawniony jest do łączenia przedmiotów tego samego rodzaju pochodzących od różnych składujących, jeśli wyrazili oni na to zgodę. W tym przypadku powstaje ułamkowa współwłasność z udziałem proporcjonalnym do przechowywanej ilości.

 

Czas trwania umowy składu

Umowa składu może zostać zawarta na czas oznaczony lub nieoznaczony. Niemniej jednak składający może w każdym czasie zażądać zwrotu przechowywanych towarów.

 

Zabezpieczenie roszczeń przedsiębiorcy składowego

Sposobem zabezpieczenia roszczeń przedsiębiorcy składowego wynikających z umowy składu jest zastaw na rzeczach przyjętych na skład, dopóki znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy lub osoby, która je dzierży w jego imieniu.

 

Odpowiedzialność i zobowiązania przedsiębiorcy składowego

Od czasu powierzenia przedmiotu składu przedsiębiorcy składowemu ponosi on odpowiedzialność za szkody. Aby zwolnic się odpowiedzialności, powinien udowodnić, ze uszkodzenie przedmiotu powstało mimo zachowania przez niego należytej, wymaganej w takiej sytuacji, staranności. Przedsiębiorca ma obowiązek sprawowania przeczy nad powierzona mu rzeczą i zachowania jej w stanie niepogorszonym, dokonywania niezbędnych, odpowiednich czynności konserwacyjnych,  zawiadomienia składającego o wszystkich istotnych wydarzeniach dotyczących przechowywanego towaru, umożliwienie składającemu dzielenia lub łączenia towarów oraz pobierania próbek i dokonywania czynności w celu zachowania rzeczy w należytym stanie. Dodatkowo przedsiębiorca składowy zobowiązany jest do ubezpieczenia składowanej rzecz, jeśli takie postanowienie wynik z zawartej umowy. Przedsiębiorca składowy zobowiązany jest do przyjęcia towaru do przechowywania oraz wydania pokwitowania w celu zabezpieczenia roszczeń odszkodowawczych składującego. Składujący, który domaga się odszkodowania z tytułu uszkodzenia towaru w czasie jego składowania, zobowiązany jest udowodnić, że towar przekazany do składu został nieuszkodzony, a przedsiębiorca składowy zwrócił go w stanie naruszonym. Przedsiębiorca składowy powinien zezwolić składującemu na inspekcje i działania niezbędne dla zabezpieczenia towaru. W przypadku uszkodzenia przedmiotu przedsiębiorca powinien poinformować składującego o wszelkich zmianach bądź uszkodzeniu towaru składowanego, jeśli nastąpiło lub jeśli może nastąpić w trakcie trwania umowy składu.

Czas pracy kierowców ciężarówek na gruncie prawa niemieckiego

sty 16, 2018 | czas pracy kierowców ciężarówek, Niemieckie prawo transportowe

(Fot.: pexels.com)

 

Ogólna podstawa prawna czasu pracy kierowców ciężarówek w Niemczech

Przy określaniu czasu pracy kierowców ciężarówek należy wziąć pod uwagę zarówno czas jazdy, jak i czas odpoczynku, ponieważ mimo, iż czas odpoczynku nie jest wliczany do czasu pracy, stanowi podstawę regulacji przez prawodawcę. Czas pracy kierowców regulowany jest przez § 21a ustawy o czasie pracy oraz rozporządzenie WE 561/2006 i przepisy AETR. Rzeczone przepisy dokładnie określają godziny pracy kierowców ciężarówek pod względem maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, przerw, tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu oraz dziennych i tygodniowych minimalnych okresów odpoczynku. Zasady te maja zastosowanie do kierowców pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej ponad 3,5 tony i dotyczą kierowców zależnych – pracowników oraz osób zatrudnionych w celu szkolenia zawodowego. Kierowcy są zatem pracownikami w rozumieniu prawa.

 

Warunki i zasady dotyczące godzin pracy kierowców ciężarówek

W przypadku kierowców ciężarówek zakłada się, że czas ich pracy wynosi jeden tydzień – począwszy od godziny 0 w poniedziałek, a skończywszy na godzinie 24 w niedziele.W przypadku kierowców główne zastosowanie ma ustawa o godzinach pracy (ArbZG), która obejmuje godziny pracy oraz przerwy. W § 21 ArbZG czas pracy kierowców określony został jako okres miedzy rozpoczęciem a zakończeniem pracy. Godziny pracy obejmują nie tylko czas prowadzenia pojazdów, ale również okres załadunku i rozkładaniu pojazdu, czyszczenia i konserwacji, a także okres poświęcony na formalności oraz czas oczekiwania. Tygodniowy czas pracy kierowców wynosi 48 godzin. Może zostać on przedłużony do 60 godzi, jeśli średni czas pracy z ostatnich czterech miesięcy wyniósł 48 godzin. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż ustawa o godzinach pracy deklaruje sześciodniowy tydzień. Zgodnie z tym, dzienny czas pracy kierowców ciężarówek wynosi osiem godzin, ale może zostać przedłużony do maksymalnie dziesięciu godzin. Jest to jednak możliwe tylko, gdy przeciętny czas pracy wynoszący osiem godzin nie zostanie przekroczony w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Kierowca może przekroczyć dozwolony czas prowadzenia pojazdu, jeśli podczas przepracowanych godzin występowała jego zmienna aktywność – to znaczy, ze nie poświecił całego czasu na prowadzenie pojazdu. Ma to jednak zastosowanie tylko wtedy, gdy możliwe jest wprowadzenie terminowego okresu odpoczynku. Jest to regulacja całkowicie uzasadniona, ponieważ dzięki przestrzeganiu przez kierowców okresów odpoczynku zapewnione jest większe bezpieczeństwo w ruchu drogowym.

 

Czas pracy i czas odpoczynku

Wyłącznie godziny jazdy (z pewnymi wyjątkami) są wliczane do czasu pracy. Niemniej jednak okresy odpoczynku kierowcy również powinny być dokumentowane. Pracownicy powinni realizować 30-minutowa przerwę po każdych sześciu godzinach pracy. Jeśli czas pracy kierowcy przekracza dziewięć godzin dziennie przerwa powinna wynosić 45 minut. Czas przerwy może zostać podzielony  na 15 minutowe sekcje.

 

Prawo regulujące godziny pracy kierowców pracujących na własny rachunek

Również kierowcy wykonujący działalność na własny rachunek zgodnie z prawem nie powinni przekraczać tygodniowo czasu pracy w wysokości 48 godzin. Możliwe jest przedłużenie czasu pracy do 60 godzin, jeśli przepracował średnio 48 godzin przez ostatnie 4 miesiące kalendarzowe. Do czasu pracy wliczany jest okres od początku do końca wykonywania obowiązków (pozostawanie na stanowisku pracy, pozostawanie w dostępności dla klienta) z wyłączeniem okresu odpoczynku i ogólnych działań administracyjnych, które nie są bezpośrednio związane z konkretna, aktualnie wykonywana działalnością transportowa.