Kabotaż – uprawnienia przewoźnika, terminy przewozu i rozładunku na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1072/2009
wrz 20, 2017 | Transport międzynarodowy
Fot.: pexels.com
Czym jest kabotaż?
Podążając za definicją zamieszczoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych, przewóz kabotażowy należy definiować jako krajowy zarobkowy przewóz wykonywany tymczasowo w przyjmującym państwie członkowskim. Precyzując – jest to krótkotrwałe świadczenie usług przewozowych przez przewoźnika, działającego w jednym z krajów członkowskich, w drugim.
Uprawnienia przewoźników. Licencja przewozowa i świadectwo kierowcy
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady wprowadziło szereg regulacji w kwestii kabotażu, a w niektórych przypadkach pozostawiło także miejsce na stosowanie przepisów krajowych. Zgodnie z rozporządzeniem każdy przewoźnik, który na terenie jednego z państw członkowskich jest uprawniony do wykonywana transportu drogowego rzeczy w celach zarobkowych może, zależnie od okoliczności, wykonywać przewozy kabotażowe tego samego rodzaju lub przewozy kabotażowe pojazdami tej samej kategorii na terenie innych państw członkowskich. Przede wszystkim każdy przewoźnik zobowiązany jest posiadać aktualną licencję przewozową. Wyjątek stanowią posiadacze pojazdów o masie do 3,5 tony. Kierowca będący obywatelem państwa, które nie należy do wspólnoty, może wykonywać przewóz kabotażowy pod warunkiem, że posiada świadectwo kierowcy. Rzeczony dokument ma na celu uskutecznienie weryfikacji legalności zatrudnienia kierowcy lub pozostawania przez niego do dyspozycji przewoźnika odpowiedzialnego za dany przewóz. Świadectwo kierowcy jest wydawane każdemu przewoźnikowi, który jest posiadaczem licencji wspólnotowej oraz legalnie zatrudnia kierowcę spoza wspólnoty. Świadectwo jest wydawane na wniosek przez właściwe organy państwa, w którym siedzibę ma przewoźnik. Wydawane jest na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.
Terminy przewozów kabotażowych i rozładunku rzeczy
Po dostarczeniu ładunku do państwa docelowego, przewoźnik uprawniony jest do wykonania tym samym pojazdem do trzech przewozów kabotażowych, które są powiązane z pierwotnym transportem. Natomiast ostatni rozładunek rzeczy przed opuszczeniem kraju przeznaczenia, będących przedmiotem transportu, powinien mieć miejsce w ciągu siedmiu dni od ostatniego rozładunku w przyjmującym państwie członkowskim w ramach dostawy rzeczy w przychodzącym ruchu międzynarodowym. We wspomnianym terminie przewoźnicy uprawnieni są do wykonywania niektórych, bądź też wszystkich, przewozów kabotażowych w którymkolwiek państwie członkowskim, z zastrzeżeniem, że są one ograniczone do jednego przewozu kabotażowego na państwo w ciągu 3 dni od wjazdu bez ładunku na jego terytorium.
Niemieckie regulacje dotyczące przewozu kabotażowego
Rozporządzenie (WE) nr 1072/2009 wskazuje, iż, jeżeli przepisy wspólnotowe nie stanowią inaczej, wykonywanie przewozu kabotażowego podlega przepisom ustawodawczym, wykonawczym i administracyjnym państwa przyjmującego, w szczególności w zakresie zasad dotyczących umowy przewozu, masy i wymiarów pojazdów, wymogów związanych z przewozem określonych kategorii rzeczy (niebezpiecznych, szybko psujących się towarów lub żywych zwierząt), czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku oraz podatku VAT od usług transportowych.
Niemiecki kodeks spółek handlowych (HGB) określa granice odpowiedzialności przewodnika za szkody powstałe w trakcie wykonywania przewozu kabotażowego. Ponosi on odpowiedzialność do wysokości 8,33 SDR za 1 kg wagi brutto przesyłki. Limit ten można jednak umownie zmniejszyć lub zwiększyć, ale do wysokości nie niższej niż 2,00 SDR i nie wyższej niż 40 SDR za kilogram wagi brutto przesyłki. Przewoźnik dodatkowo ponosi odpowiedzialność za szkody powstałe wskutek opóźnienia -do trzykrotnej wartości przewoźnego. Przepisy regulujące umowę przewozu dotyczą zarówno przewoźników wykonujących przewozów pojazdami powyżej i poniżej 3,5 tony.
Kolejnym aktem prawa niemieckiego regulującym kabotaż jest ustawa o towarowym transporcie drogowym. Przepisy dotyczą głównie przewozów, które wykonywane są pojazdami powyżej 3,5 tony i określają wymogi z zakresu ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej. Zgodnie z rzeczoną ustawą suma gwarancyjna nie powinna wynosić mniej niż 600 tys. Euro na jeden incydent i 1,2 mln euro na wszystkie zdarzenia w okresie ubezpieczenia. Potwierdzenie tego ubezpieczenia kierowca powinien posiadać przy sobie podczas przewozu.
Przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne obowiązujące na trenie danego kraju są obowiązujące w takim samym stopniu dla przewoźnika, który nie posiada siedziby w przyjmującym państwie członkowskim, jak i dla tego, który ją posiada. Ma to na celu zapobieganie dyskryminacji ze względu na przynależność państwową.
Kancelaria TROJAN Rechtsanwaltsgesellschaft mbH
Jak uzyskać licencję transportową w Niemczech
wrz 20, 2017 | Niemieckie prawo transportowe, Transport międzynarodowy
Fot.: pexels.com
Świadczenie usług w zakresie transportu towarowego wymaga uzyskania zezwolenia. Poprzez transport towarowy niemiecki ustawodawca rozumie prowadzony w ramach działalności gospodarczej lub odpłatny przewóz towarów przy wykorzystaniu pojazdów samochodowych, które wraz z przyczepą posiadają dopuszczalny ciężar całkowity przekraczający 3,5 tony. Przepisy przewidują dwie możliwe licencje – zezwolenie na transport drogowy wyłącznie na terenie Niemiec lub na transport drogowy na terenie całej Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarii.
Warunki uzyskania licencji na świadczenie usług w zakresie towarowego transportu samochodowego
Zezwolenie na świadczenie rzeczonych usług udzielane jest przedsiębiorcy, który ma swoją siedzibę na terenie Niemiec, na okres pięciu lat. Aby uzyskać licencję konieczne jest, aby przedsiębiorca oraz osoba, która ma kierować działalnością w zakresie transportu byli osobami godnymi zaufania.
Ustawodawca co prawda nie definiuje tego pojęcia. Niemniej jednak, z całą pewnością powinna być to osoba ciesząca się zaufaniem oraz taka, która nie postępuje wbrew prawu oraz zasadom współżycia społecznego. Kolejną przesłanką uzyskania zezwolenia na świadczenie usług w zakresie transportu towarowego jest posiadanie przez przedsiębiorstwo płynności finansowej. Wraz ze złożeniem wniosku o wydanie licencji, przewoźnik zobowiązany jest do wykazania posiadania środków pieniężnych w wysokości 9 tys. Euro za pierwszy z pojazdów oraz 5 tys. Euro za każdy kolejny pojazd. Często wystarczy przedłożenie zaświadczenia od doradcy podatkowego lub z banku. Ostatnią niezbędną przesłanką jest posiadanie przez przedsiębiorcę lub osobę ustanowioną do kierowania działalnością odpowiednich kwalifikacji zawodowych potwierdzonych certyfikatem. Uzyskanie certyfikowanych kompetencji zawodowych wiąże się ze zdaniem egzaminu przeprowadzanego przez Izbę Przemysłowo–Handlową bądź z nieprzerwaną dziesięcioletnią praktyką zawodową przed 04-12-2009 r. Akceptowane są również certyfikaty kompetencji zawodowych uzyskane w innych krajach członkowskich Unii Europejskiej.
W przypadku, gdy termin ważności wydanego zezwolenia minął, zostaje ono przedłużone na czas nieokreślony, jeśli przedsiębiorca nadal spełnia powyższe warunki.
Procedura uzyskania licencji
Przy spełnieniu wszystkich wyznaczonych warunków należy złożyć wniosek o wydanie licencji na świadczenie usług w zakresie transportu towarowego. Wniosek należy złożyć do miejskiego bądź powiatowego urzędu do spraw komunikacji, który jest miejscowo właściwy zgodnie z siedzibą przedsiębiorstwa. Wraz z wnioskiem należy uiścić opłatę, która jest różna w poszczególnych landach. Jej wysokości to około 300 Euro opłaty podstawowej oraz około 55 Euro za każdy pojazd, który jest zgłaszany. Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o środkach pieniężnych, zaświadczenia o niezaleganiu z Urzędu Miasta, Kasy Chorych, Kasy Ubezpieczeń Wypadkowych oraz Urzędu Skarbowego, zaświadczenie o niekaralności (dotyczące przewoźnik i osoby wyznaczonej do kierowania zakładem), zaświadczenie z rejestru kierowców (również dotyczące przewoźnika i kierownika) oraz certyfikat kwalifikacji zawodowych. W przypadku zatrudniania osoby do kierowania zakładem należy przedłożyć zawartą z nią umowę. W zależności od formy prowadzenia działalności konieczne może być również dołączenie wypisu z rejestru handlowego bądź umowy spółki.
Należy pamiętać, że osoby wykonujące transport zobowiązane są do posiadania przy sobie przez cały okres przejazdu wymaganych uprawnień wraz z certyfikatem odnoszącym się bezpośrednio do pojazdu i do okazania tych dokumentów w razie kontroli. Dodatkowo niezbędne jest posiadanie listu przewozowego lub innego dokumentu, w którym wymieniony został przewożony towar, miejsce załadunku i rozładunku oraz zleceniodawca.
Transgraniczny transport towarów realizowany przez przedsiębiorców spoza Niemiec
Przedsiębiorstwo, którego siedziba znajduje się poza terenem Niemiec, zwolnione jest z obowiązku uzyskania licencji, jeżeli posiada licencję obejmującą kraje członkowskie Unii Europejskiej, zezwolenie wydane przez inne państwo lub zezwolenie na przeprowadzkę na podstawie zezwolenia CEMT lub adnotację UB MEDIA.
Korzyści z posiadania licencji na świadczenie usług transportowych
Ponieważ procedura uzyskania licencji transportowej wyłącznie na terytorium Niemiec i tej uprawniającej do transportu na terenie UE i EOG jest dość podobna, większość przedsiębiorców decyduje się na licencję wspólnotową. Główną korzyścią płynącą z posiadania rzeczonego zezwolenia jest możliwość prowadzenia działalności nie tylko w kraju rejestracji, ale poszerzenie jej na kraje członkowskie Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
Kancelaria TROJAN Rechtsanwaltsgesellschaft mbH
